7. Sınıfta Yaklaşma Fiili Nedir? (Günlük Hayattan Mizahi Bir Yorum)
Herkesin hayatında unutulmaz bir “yaklaşma fiili” dönemi vardır. Evet, 7. sınıf denilen, ergenliğin de azıcık bıyıkla masumiyetin el birliğiyle kaybolduğu o senelerde, “yaklaşma fiili” de bir şekilde kendini gösterir. İzmir’de yaşayan, 25 yaşında, bir yandan esprili bir şekilde arkadaşlarına hayat dersleri vermeye çalışan ama aslında içten içe her şeyi fazla düşünen bir gencin gözünden, bu konuyu mizahi bir dille ele almak istedim. Hadi gelin, hep birlikte 7. sınıfta yaklaşma fiilinin ne olduğuna bakarken, bu olayı biraz daha eğlenceli hale getirelim!
Yaklaşma Fiili Nedir, Ne Değildir?
Her şeyden önce, 7. sınıf dediğimiz yer, insanın bir anlamda ruhsal evrim geçirdiği, hormonların durmaksızın savaş açtığı bir dönemdir. Bu dönemin en belirgin özelliklerinden biri de, “yaklaşma fiili”nin başladığı andır. Peki, nedir bu yaklaşma fiili? Yani, aslında ne yapmak lazım?
Öncelikle şunu söylemek gerek; bu “yaklaşma” kelimesi, yalnızca fiziksel bir yakınlaşmayı değil, duygusal bir mesafeyi de kısaltmayı ifade eder. O yüzden 7. sınıfta, kimi zaman bir arkadaşın yanına oturmak, bazen sınıfta yanına yaklaşmak bile yaklaşma fiilinin önemli bir parçasıdır. İnanın, bu aşamada tek bir “merhaba” bile bazen bir adım, hatta dev bir adım sayılabilir. Çünkü 7. sınıf ve ergenlik… Ahhh o ergenlik! Hormonlar öyle hızlı çalışıyor ki, “yaklaşma fiili” aslında bir nevi korkudan cesarete, çekingenlikten cesarete atılan bir adımdır. Kısacası, kelimenin tam anlamıyla ergenliğin dönüm noktasıdır.
7. Sınıfta Yaklaşma Fiilinin İlk Sinyalleri
Okulda sıradan bir gün. Sabah derse girmeden önce sınıfta herkesin yerini almak için çılgınca koşuşturduğumuz an. Tabii ki kimseyi gözümüze kestirmediğimiz halde, 7. sınıfta insanlar bir şekilde göz teması kurmadan yapamaz hale gelir. İşte o göz temasları, yavaşça “yaklaşma fiili”nin ilk adımlarıdır. Hani bazen, “Bu çocukla arkadaşlık kurarsam ne olur?” diye düşünürken, birden göz göze gelirsiniz ve ne olduğunu anlayamadan o gözler sizin için başka bir dünya yaratır.
“Yahu ben niye böyle düşünüyorum?” derken, iç sesiniz hemen devreye girer: “Yok, yok. Senin gibilerin düşünecek bir şeyleri yoktur. Sadece bu hormonlar işte.”
“Kimsenin haberi yok ama ben bu kadar derin bir düşünmeye başlıyorum ve şu an seninle dalga geçiyorum” şeklinde bir ses eklenir ve başlarsınız ortamdaki gerginliği çözmeye.
Tabii bunlar, genelde en başlarda utangaçlıkla karışık ama zamanla “yaklaşma fiili”nin sinyalleridir. Sınıfta birine yaklaşmanın o kadar da büyük bir cesaret gerektirdiğini öğrenirsiniz.
7. Sınıfta Yaklaşma Fiilinin Aşkı ve Utancı
Daha sonra, “yaklaşma fiili” asıl anlamını kazanır. O anda, bir arkadaşa olan mesafenizi adım adım kısaltırken, aslında arka planda en büyük mesele… Utanç! Ama nasıl bir utanç? Mesela bir gün, cesaretinizi toplar, bir kızla konuşmaya başlarsınız. O an iç sesiniz der ki: “Her şey yolunda, hiçbir şey kötü gitmiyor.” Ama o, bir şekilde gözlerini kaçırıyor. Ve siz de hemen şüpheye düşersiniz.
İç sesiniz: “Yahu, belki de yanlış anladım. Yine gereksiz yere yaklaşma fiilini devreye soktum.”
Bunun üzerine, yavaşça yerin dibine girmeye başlarsınız, çünkü “yaklaşma fiili” denilen şey aslında yavaşça sizde kendini tekrar eden bir döngü haline gelir. O an kendinizle dalga geçmeye başlarsınız ve bir yandan, “Aaa, bu kadar mı gereksizim ya?!” diye içten içe kıvranırsınız. Ama kimseye belli etmezsiniz, çünkü sonuçta 7. sınıftasınız ve en büyük gurur kaynağınız “yaklaşma fiili”ni başlatabilmiş olmak. Bunu bir şekilde kabullenirsiniz, ama gözlerinizin ne kadar büyük olduğunu unutmazsınız.
Yaklaşma Fiilinin Komik Yanı: Arkadaşlar Arasındaki Duygusal Kaos
Bunun biraz daha ilerisi var tabii. Sınıfta bir de sizin yakın arkadaşlarınız var. Tamam, onlarla rahatça dalga geçebilirsiniz. Ama ya diğerleri? İşte o “yaklaşma fiili”ni en başta başlatan, sonra korkup kaçan insanlarsınız. Bu, bir çeşit arkadaşlar arasında duygusal bir kaosa yol açar. Kimse birbirine nasıl yaklaşacağını bilmez, ama yavaş yavaş “yaklaşma fiili”nin anlamı büyür ve arkadaşlar arasındaki ilişkiler garip bir şekilde değişir.
Bir gün arkadaşınız size gelir ve şöyle der: “Bak, o çocuk sana bakıyor, fark ettin mi?”
Siz: “Oooo, bana bakıyor demek! Hemen yaklaşıyorum o zaman.”
Sonra, yanınıza yaklaştığınızda, hem arkadaşınızı hem de “yaklaşma fiili”ni sorgulamaya başlarsınız. Sonra 7. sınıfın en meşhur sorusu devreye girer: “Nerede yanlış yaptım?” Oysa bu sorunun cevabını vermek, aslında ergenlik çağına adım atmanın ta kendisidir. Çünkü 7. sınıfta, asıl önemli olan şeyin “yaklaşma fiili” değil, bu fiili her gün aynı coşkuyla tekrar edebilme cesaretiniz olduğunu öğrenirsiniz.
Yaklaşma Fiilinin Sonuçları ve Final
Tabii ki, 7. sınıfın en önemli kısmı, “yaklaşma fiili”ni yaparken aslında büyüdüğünü fark etmektir. Ama o büyüme süreci o kadar komik, o kadar içten içe hem eğlenceli hem de karmaşıktır ki, bazen insan “yaklaşma fiili”ni hatırladıkça hâlâ gülümser. Ne de olsa, bu süreç çok şey öğretir. Belki de bu fiil, sadece bir kelimeden çok daha fazlasıdır.
Bir sonraki adımda ise… Kim bilir? Belki de 8. sınıfta, birini “yaklaşma fiili” yerine “çağırma fiili” yapmayı denersiniz. Kimseye belli etmeyin, ama ben şimdiden buna hazırlanıyorum.